منظر

تفوق مکان بر مکان و زمان بر زمان ، به امر الهی
نویسنده : سید قلندر هاشمی - ساعت ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٦/٢٧
 

بسم الله الرحمن الرحیم

قال الله عز و جل : و اذ قلنا ادخلو هذه القریه فکلوا منها حیث شئتم رغدا و ادخلوا الباب سجدا و قولو حطّه نغفر لکم خطایاکم و سنزید المحسنین . سوره مبارکه بقره آیه 58 .

در تمام ترجمه هایی که این حقیر از آیه فوق دیده ام، و قولوا حطه را به: بگویید خدایا ما را ببخشای، و از این قبیل ترجمه کرده اند. و درست تر آن است که بگوییم: آمرزش می خواهیم. و در این مساله نکته ای بس ظریف هست که در مختصری به عرض می رسانم.

همانطور که اطلاع داریم این آیه، به ورود بنی اسرائیل به بیت المقدس  اشاره دارد  که به فرمان خدا صورت پذیرفت و پس از بخشیدن اختیار در خوردن و نوشیدن نعمات آن جا، خداوند تبارک و تعالی توسط حضرت موسی علی نبینا و علیه الصلاه و السلام به ایشان امر می فرماید که با تعظیمی هر چه تمامتر به بقعه ی بیت المقدس که مزار ابراهیم نبی و پیامبرانی دیگر علیهم السلام و هم عبادتگاه بوده وارد شوند،  و بدین جهت که خدا آنجا را عزیز داشته، در آن مکان پر برکت طلب آمرزش کنند. و فرمود بگویید: حطه، یعنی بگویید طلب آمرزش داریم، تا گنهانتان را بر شما بیامرزم. حطه در اینجا خبر مبتدای محذوف است و معنی درخواست ما ( در این مکان ) حطه ( آمرزش ) است را دارد، (هر چند قوم بهانه جوی حطه را هم حنطه کردند و به نعمات شهر قانع نشده و گندم را به بهای  مغفرت خریدند) و  این دلیل مبرهنی است بر قرار گرفتن برکت خداوندی در مکان یا زمانی که حضرتش معین بفرماید، چه اگر چنیین نبود ادخلوا هذه القریه کفایت می نمود، لکن مکان آباد را برای تنعم دنیوی و معاش روزمره تعیین فرمود و آن مکان مقدس را جهت دریافت برکت و رحمت و مغفرت، با مسالت.